آمادگی برای سال تحصیلی کودکان مبتلا به اوتیسم

پیش‌بینی آغاز سال تحصیلی می‌تواند هم برای اعضای خانواده و هم برای فرزندان آنها در طیف اوتیسم اضطراب ایجاد کند. نگرانی‌ها پیرامون این است که آیا فرزند شما در مدرسه موفق خواهد بود یا خیر، و اینکه آیا کارکنان جدید درک کاملی از اختلالات طیف اوتیسم و ​​فرزند شما خواهند داشت.

گاهی ممکن است کارکنان را بشناسید و رابطه کاری خوبی با آنها داشته باشید. در مواقع دیگر، کارکنان ناشناخته هستند و انتظارات از فرزند شما نامشخص است. در زیر چند نکته برای کمک به شما برای تبدیل شدن به یک مدافع فعال و مثبت برای فرزندتان آورده شده است.

آمادگی برای سال تحصیلی کودکان مبتلا به اوتیسم
آمادگی برای سال تحصیلی کودکان مبتلا به اوتیسم
  • بسیاری از معلمان ممکن است تجربه قبلی با دانش آموزان در طیف اوتیسم نداشته باشند یا ممکن است فقط تجربه ای با دانش آموزان کاملاً متفاوت از فرزند شما داشته باشند. در وب سایت IRCA چندین مقاله دارد که می تواند به مربیان کمک کند تا ASD را بهتر درک کنند، از جمله ویژگی های یادگیری مرتبط با ASD و استراتژی های آموزشی. فعالانه آموزش دهید. اطلاعات ارائه دهید، اما با اطلاعات بیش از حد غرق نشوید. رهبر اوتیسم را در منطقه برنامه ریزی آموزش ویژه خود شناسایی کنید. رهبر اوتیسم منطقه آموزش ویژه محلی شما ممکن است بتواند در آموزش و/یا پشتیبانی کمک کند.
  • کارکنان به اطلاعاتی در مورد چگونگی تأثیر ASD بر فرزند شما نیاز دارند. می توانید این فرم را با معلمان فرزندتان تکمیل و به اشتراک بگذارید: اطلاعاتی درباره پسر/دختر من در طیف اوتیسم. این فرم به شما امکان می دهد اطلاعات خاصی در مورد سبک های یادگیری، سیستم های ارتباطی، مسائل پزشکی، پشتیبانی رفتار و موضوعات دیگر ارائه دهید.مطمئن شوید که فرزندتان را توصیف می‌کنید، و نه تنها با عبارات مرتبط با ASD او (مثلاً شوخ طبعی، مهربان، ملایم، باهوش). ویژگی های مثبت فرزندتان را برجسته کنید. بخواهید که اطلاعات با کارکنان مربوطه، از جمله کارگران کافه تریا، متولیان، رانندگان اتوبوس، دبیر مدرسه، پرستار مدرسه، و مدیران به اشتراک گذاشته شود. فرم مختصر است تا کارکنان را تحت فشار قرار ندهد. به انتخاب خود اطلاعاتی را اضافه کنید.
  • اطلاعاتی در مورد برنامه‌های اتوبوس، سازمان‌های والدین و معلمان، قوانین مدرسه، گزینه‌های فوق برنامه (مانند باشگاه‌ها، ورزش)، و منابع موجود (مانند مشاوران، مددکاران اجتماعی، پرستاران) درخواست کنید. دریابید که آیا یک وب سایت مدرسه، فیس بوک یا ابزار دیگری برای ارتباط با پیشرفت یا رویدادهای فرزندتان در مدرسه وجود دارد یا خیر.
  • قبل از شروع سال تحصیلی در مدرسه جدید، برای کاهش هر گونه اضطرابی که ممکن است شما یا پسر/دخترتان در مورد محیط جدید داشته باشید، تلاش کنید. آمادگی برای این حرکت را می توان با تهیه نقشه مدرسه، یک نسخه از برنامه پاییز، یک نسخه از کتابچه راهنمای دانش آموز و قوانین و فهرستی از باشگاه ها/فعالیت های فوق برنامه تسهیل کرد. بخواهید قبل از شروع سال تحصیلی با فرزندتان یک تور داشته باشید. فهرستی از لوازم مدرسه و اطلاعات مربوط به تعطیلات مدرسه، ترکیب کمدها و لباس های مورد نیاز برای تربیت بدنی را درخواست کنید. صبح ها بیدار شدن و خوردن صبحانه را تمرین کنید تا دانش آموز متوجه شود که چقدر زمان می برد. شروع به ایجاد یک روال اولیه کنید.
  • از اتاق ناهار بازدید کنید و از دانش آموز بخواهید که نحوه حرکت در اتاق ناهار، محل نشستن و قوانین اتاق ناهار (مانند عبور از خط ناهار، نشستن در اتاق ناهار و غیره) را بیاموزد. در صورت نیاز برای ایجاد یک روایت اجتماعی یا تجزیه و تحلیل تکلیف بصری با کارکنان کار کنید.
  • از مدرسه بخواهید تا افراد کلیدی یا مربی را که دانش آموز می تواند با او تماس بگیرد، در صورتی که برای سازگاری یا درک موقعیت خاصی دچار مشکل است، شناسایی کند. نام و اطلاعات تماس این شخص را بخواهید. این امر به ویژه اگر پسر/دختر شما در مقطع راهنمایی یا دبیرستان باشد بسیار مهم است.
  • در صورت امکان، تصاویر معلمان و کارکنان شاگرد خود، راننده اتوبوس، کارگران کافه تریا و غیره را تهیه کنید. نام ها را تمرین کرده و تصاویر را با پسر یا دختر خود به اشتراک بگذارید.
  • همکلاسی های دانش آموز جدید نیز ممکن است به اطلاعات نیاز داشته باشند. این باید با احترام و بدون انگ زدن به دانش آموز در طیف اوتیسم ارائه شود. در مورد نحوه اطلاع همکلاسی ها با معلم صحبت کنید.
  • در همان ابتدای سال تحصیلی جدید روش ها و برنامه ای برای ارتباط خانه و مدرسه ایجاد کنید. پیشنهادات برای حفظ ارتباط مستمر شامل مجلات، یادداشت های پیشرفت روزانه، نمرات میان ترم، قرار ملاقات های برنامه ریزی شده یا تماس های تلفنی، ایمیل ها، جلسات غیررسمی، کارت های گزارش یا کنفرانس های والدین و معلمان می باشد. روش ارتباطی که برای شما بهترین کار را دارد به معلمان بگویید (مثلاً پیامک، ایمیل، تماس های تلفنی. در کلاس درس با دانش آموزان به وقت معلم احترام بگذارید. بهترین ساعات را از آنها بخواهید تا با آنها ارتباط برقرار کنید.
  • در مورد آنچه با فرزندتان به آن امید دارید روشن و فعال باشید. وقتی مدرسه و خانه با هم کار می کنند، پسر/دختر شما برنده نهایی است.
  • گاهی اوقات شایعاتی در مورد منطقه، مدرسه یا پرسنل شما منتشر می شود. اگر شایعه ای شنیدید به منبعی که در مورد آن شایعه است بروید و گفتگو کنید. همه چیز در listservs، فیس بوک و ایمیل دقیق نیست. زود قضاوت نکنید. تنها هدف شما باید این باشد که اطمینان حاصل کنید که همه با هم از طرف فرزندتان کار می کنند.
حتما بخوانید:  حرکات کودکان و بچه های اوتیسم چگونه است؟

هدف نهایی ترویج یک تجربه موفق هم برای فرزندتان و هم برای شماست. با کار فعالانه و مثبت با مدرسه، می توان چالش ها را به حداقل رساند و اعتماد ایجاد کرد.

Rate this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *