کودک متفاوت مرجع رشد و خلاقیت کودکان
کد خبر: 221454
تاریخ انتشار: شنبه 8 مرداد 1401 – 06:39
دکتر سارا شهرامی فر در گفت و گو با خبرنگار «سلامت نیوز» در خصوص اهدای پلاسما گفت: پلاسمایی که از اهداکنندگان پلاسما جمع آوری می شود در پالایشگاه فرآورده های خونی جمع آوری می شود و این پروتئین ها برای جداسازی، تغلیظ و تبدیل به فرآورده های پزشکی در نظر گرفته شده است. . تهیه داروهایی که منبع شیمیایی ندارند مانند آلبومین و فاکتورهای انعقادی 8 و 9 یکی از کاربردهای اصلی اهدای پلاسما است.
تفاوت بین اهدای پلاسما و اهدای خون چیست؟
وی تفاوت های اهدای خون و پلاسما را اینگونه بیان کرد: اهدای پلاسما دو تفاوت عمده با اهدای خون دارد. یکی فرآیند اهدا و دیگری محصول دریافتی. در فرآیند اهدا، از این نظر تفاوت دارند که در اهدای خون، سوزنی که وارد دست اهداکننده می شود به کیسه ای متصل می شود.
شهرام ور ادامه داد: برای اهدای پلاسما، سوزنی که در دست اهداکننده قرار می گیرد به یک سیستم بسته متصل می شود که داخل دستگاه آفرزیس قرار می گیرد. پس از بیرون آمدن خون از دست اهداکننده، خون وارد محفظه ای می شود که در آنجا دفع می شود و خون و پلاسما از یکدیگر جدا می شوند.
وی تصریح کرد: پلاسما وارد کیسه جمع آوری می شود و بقیه خون حاوی گلبول های خونی با سرم به بدن اهدا کننده برمی گردد. این عمل بسته به فشار خون بیمار و شرایط اهدا، بین 2 تا 4 بار تکرار می شود تا حجم مورد نظر به دست آید. محصول نهایی در این فرآیند فقط پلاسمای خون است.
پزشک مرکز اهدای پلاسما با بیان این مطلب گفت: اهدای خون حدود بیست دقیقه طول می کشد و تنها 450 سی سی خون کامل دریافت می شود، اما اهدای پلاسما حدود یک ساعت زمان می برد و بین 600 تا 750 سی سی پلاسمای خون دریافت می شود.
وی با اشاره به تفاوت دیگر اهدای خون و پلاسما خاطرنشان کرد: تفاوت دیگر در محصولی است که از اهداکننده به دست می آید. در مورد اهدای خون، پس از گرفتن تمام خون وارد فرآیند و جداسازی گلبولهای قرمز، پلاکتها و پلاسما، مصرف اصلی فرآورده اهدای خون تزریق مستقیم به بیماران است، اما در اهدای پلاسما، محصولی که مصرف می شود فقط پلاسما است و کاربرد اصلی این پلاسما تهیه دارو است.
شهرامی فر افزود: تمام پلاسمای جمع آوری شده از اهداکنندگان مختلف در محلی به نام پالایشگاه فرآورده های خونی جمع آوری می شود و پروتئین های مورد نظر جدا و تغلیظ می شود تا تبدیل به فرآورده های پزشکی شود و آن داروها در دسترس است و بیماران قرار می گیرند و مستقیم نداریم. تزریق پلاسما به بیمار
شرایط اهدای پلاسما چیست؟
پزشک این مرکز اهدای پلاسما درباره شرایط لازم برای اهدای پلاسما گفت: شرایط اهدای خون و پلاسما تقریباً یکسان است. طبق شرایط استاندارد تعیین شده توسط وزارت بهداشت و سازمان انتقال خون.
وی گفت: شرایط عمومی برای آن سن حداقل 18 سال و حداکثر 60 سال (برای اهداکنندگان بار اول) یا 65 سال (برای اهداکنندگان دائمی) است. سایر شرایط مانند عدم سابقه اعتیاد، بیماری های مقاربتی، بیماری های خودایمنی، لیست طولانی بیماری ها، عدم مصرف یک سری دارو، عدم کم خونی در صورت اهدای خون، عدم کم خونی در صورت اهدای پلاسما، تالاسمی مینور و غلظت خون بالا.
آیا اهدای پلاسما عوارضی دارد؟
شهرامی فر درباره عوارض اهدای پلاسما نیز توضیح داد: اهداکننده قبل از اهدای پلاسما معاینه و معاینه می شود و در صورت بروز عوارض عمده ای مانند تشنج یا سکته قلبی، اهداکننده با این شرایط مجاز به اهدا نیست. برای اهدایی که از نظر ما سالم است و شرایط کلی اهدای پلاسما را دارد، عوارضی دارد که نمی توانیم از آن پیشگیری کنیم.
وی افزود: از جمله آن عوارض، واکنشی است که عموم مردم آن را غش کردن یا له کردن سنگ می نامند. با توصیه به خوردن حداقل 3 تا 4 ساعت قبل از اهدا، خواب کافی، استراحت و بدون نگرانی از این عارضه پیشگیری می کنیم.
و پزشک مرکز اهدای پلاسما گفت: از دیگر عارضه ها احتمال کبودی و هماتوم در اثر ورود سوزن به رگ است و قابل پیشگیری است.
شهرامی فر خاطرنشان کرد: یکی دیگر از عارضه های شایع دیگری که جز توصیه به مصرف زیاد مایعات راهی برای پیشگیری از آن نداریم، یکی از عوارضی است که به دلیل غلظت کم کلسیم آزاد در خون رخ می دهد.
وی افزود: سیترات سدیم یک ماده ضد انعقاد است که در داخل دستگاه بسته می شود و از لخته شدن خون در فرآیند اهدای پلاسما جلوگیری می کند که به کلسیم موجود در خون متصل شده و به طور موقت منجر به کاهش سطح کلسیم آزاد خون می شود که منجر به کاهش نسبت کلسیم در خون. سطح کلسیم در خون می تواند یک واکنش زنجیره ای را ایجاد کند که اهدا کننده به شکل گزگز اطراف دهان، سوزن سوزن شدن و سوزش در نوک انگشتان دست و پا انجام می دهد. گاهی اوقات واکنش هایی مانند انقباض ناگهانی و غیرقابل کنترل دست و پا نیز رخ می دهد.
شهرامی فر تاکید کرد: این عوارض خطرناک نیست و راه درمان آن این است که در تمام مراکز اهدای پلاسما قرص کلسیم جوشانده داریم. معمولاً میتوانیم بین یک تا چهار قرص کلسیم را قبل از اهدا به اولین اهداکنندگان و در صورت نیاز به اهداکنندگان به طور مداوم بدهیم که این عوارض در عرض چند دقیقه برطرف میشود و جای نگرانی نیست.
وی افزود: اهداکننده برای اولین بار ممکن است نسبت به این احساس در بدنش بسیار نگران باشد، اما برای پرسنل و دکتری که در مرکز حضور دارند، این یک اتفاق بسیار معمولی است و خیلی سریع در عرض چند دقیقه برطرف خواهد شد. دقایق.”
آیا اهدای پلاسما باعث کاهش سطح آنتی بادی در خون می شود؟
پزشک این مرکز اهدای پلاسما در خصوص کاهش آنتی بادی ها پس از اهدای پلاسما اینگونه توضیح داد: قبل از اولین اهدا، تمامی آزمایشات لازم از جمله اندازه گیری میزان کل آنتی بادی در خون انجام می شود. اگر مقدار کل آنتی بادی های خون کمتر از حد طبیعی باشد که برای اهدای پلاسما نیاز داریم، از اهداکننده می خواهیم چند هفته صبر کند و آزمایش دیگری انجام دهد.
وی خاطرنشان کرد: زمانی اهداکننده مجاز به اهدای پلاسما است که سطح آنزیم های کبدی، کل آنتی بادی های خون و کل پروتئین های خون بالاتر از محدوده مشخصی باشد. اگر اهداکنندگان تغذیه مناسبی داشته باشند و کبد و کلیههای سالمی داشته باشند که همه آنها قبل از اولین اهدای خون غربالگری میشوند، انتظار داریم طی 24 تا 72 ساعت، تمام پلاسمای اهدایی به طور کامل در بدن آنها سنتز شده و جبران شود. . بنابراین در دراز مدت اهدای پلاسما نباید عارضه ای داشته باشد.
شهرامی فر افزود: در ایران با توجه به شرایط تغذیه و سبک زندگی افراد، حداقل مدت اهدا را یک هفته در نظر می گیریم. اما در آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی، حداقل دوره اهدا تا 48 ساعت است. یعنی این اطمینان وجود دارد که در این مدت کوتاه آنتی بادی و پروتئین های اهدایی اهداکننده از طریق پلاسما به طور کامل در بدن یک فرد سالم جبران می شود و در صورت عدم جبران به اهدا کننده استراحت می دهیم. اهدای بعدی بنابراین اگر آزمایشات فردی غیرطبیعی باشد و سطح آنتی بادی و پروتئین طبیعی نداشته باشد، مجاز به اهدای مجدد پلاسما نیست.
پلاسما درمانی در کرونا
و پزشک این مرکز اهدای پلاسما در پایان با اشاره به درمان پلاسما در کرونا گفت: خود ما جزو کسانی هستیم که در طرح پلاسما درمانی شرکت کردیم. ما از مسئولان بیمارستان بقیه الله و مجریان طرح خواستیم تا گزارش کاملی را در مورد اینکه این طرح چه بوده و چه نتایجی به همراه داشته است، به پزشکان ارائه دهند. سندی به ما ندادند، اما بعداً شنیدیم که این طرح کارساز نیست. البته افراد زیادی تحت درمان قرار گرفتند اما تعداد افرادی که تحت درمان قرار گرفتند آنقدر زیاد نبود که بتوان با این روش ادامه داد.
