ایا کاردرمانی برای کودک اتیسم موثر است ؟

اوتیسم چیست؟

اوتیسم یک اختلال رشدی است که با گفتار و رفتارهای ارتباطی نامنظم مشخص می شود. علائم این اختلال در سالهای اول زندگی ظاهر می شود و محرک غالب آن ناشناخته است. این اختلال که در پسران نسبت به خانم ها بسیار گسترده است، بر رشد ذهن سنتی در تعاملات اجتماعی و توانایی های ارتباطی تأثیر می گذارد.

کودکان مبتلا به اوتیسم چه مشکلاتی دارند؟

کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم با ارتباطات کلامی و غیرکلامی، تعاملات اجتماعی و اقدامات مرتبط با بازی مشکل دارند. این ناکارآمدی صحبت کردن با دیگران و دنیای سطحی را برای آنها مشکل ساز می کند. در برخی شرایط، رفتارهای خودآزاری و پرخاشگرانه نیز دیده می شود. این افراد حتی اعمال تکراری معادل لمس کردن، جهش، پاسخ‌های غیر معمول به افراد، دلبستگی به اشیاء مطمئن یا مقاومت در برابر متفاوت دارند، و همچنین می‌توانند حساسیت‌های غیرمعمولی را در حواس 5 گانه (بینایی، گوش دادن، تماس، رایحه و سبک) نشان دهند. . . در قلب کرونری اوتیسم اختلال عملکرد ارتباطی است. 50 درصد از کودکان اوتیستیک نمی توانند از زبان به عنوان تکنیک اصلی صحبت با دیگران استفاده کنند. استفاده نکردن از ضمیر «من» بدون شک یکی از ویژگی های کلامی آن بچه های من است.

علائم کودکان مبتلا به اوتیسم

 

افراد مبتلا به اوتیسم اغلب کمتر از نیمی از علائم ذکر شده در زیر را نشان می دهند. این علائم از ظریف تا شدید متفاوت است. در چندین شرایط، رفتارهایی که با سن کودک مطابقت ندارد، مورد توجه قرار می گیرند:

• آنها بر برابری پافشاری می کنند و در برابر تغییر مقاومت می کنند.
• آنها مشکلات گفتاری افراطی دارند
• آنها خواسته های خود را بیان می کنند و از حرکات و حرکات به عنوان جایگزین عبارات استفاده می کنند.
• آنها معمولاً از ضمایر معکوس استفاده می کنند. به عنوان جایگزینی برای استفاده از “من”، آنها از “تو” استفاده می کنند.
• عبارات یا جملات دیگران را تکرار می کنند.
• آنها بی دلیل پوزخند می زنند و گریه می کنند یا بدون هیچ دلیلی می ترسند و می ترسند.
• آنها غرغر می کنند و به دلایلی که برای دیگران آشکار نیست بسیار ناراحت می شوند.
• آنها در موقعیتی نیستند که با دیگران ارتباط برقرار کنند.
• آنها نمی خواهند دیگران آنها را در آغوش بگیرند یا در آغوش بگیرند.
• آنها به تکنیک استاندارد مربیگری پاسخ نمی دهند.
• آنها به طور موثر با اسباب بازی ها بازی نمی کنند.
• آنها دوست دارند بچرخند و تاب بخورند.
• آنها واقعاً احساس درد می کنند.
• آنها از خطرات نمی ترسند.
• آنها پر انرژی یا غیر فعال هستند.
• آنها به گفتار یا صداها به عنوان ناشنوا پاسخ نمی دهند، اگرچه حس گوش دادن آنها مفید است.

 

تصورات غلط در مورد اوتیسم

• کودکان مبتلا به اوتیسم به هیچ وجه تماس چشمی برقرار نمی کنند.
• بچه های اوتیسمی نبوغ دارند.
• کودکان مبتلا به اوتیسم صحبت نمی کنند.
• بچه های اوتیستیک معمولاً در موقعیتی نیستند که عشق خود را نشان دهند.

شایع ترین اختلال اوتیسمی که چشم مه آلودها و پزشکان را به خود جلب کرده است، مانع گفتاری است. در بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم، اختلال گفتار بسیار شدید است و هیچ جادوی حیاتی بدون درمان اتفاق نمی افتد. کودکان مبتلا به اوتیسم که قدرت بیان عبارات را دارند معمولاً دچار اکوالیا می شوند (تکرار بی معنی عبارات و صداهایی که شنیده اند).

کودکان مبتلا به اوتیسم از تعامل با دوستان خود دوری می کنند، که ممکن است منجر به محدودیت بیشتر توانایی های ارتباطی شود. تماس چشمی و پاسخ قابل قبول کودکان درگیر شرایط با دوستان و مه آلودها ممکن است بسیار محدود باشد.

سومین دسته از مشکلاتی که در کودکان مبتلا به اوتیسم مشاهده می شود، مشکلات رفتاری و حرکتی است. در این کودکان، اعمال تکراری مشاهده می شود که طبیعتاً آسیب زا هستند. علاوه بر این، آنها احتمالاً اعمال و رفتارها را به ترتیب تکراری انجام می دهند. این مشکلات در کودکان پیش دبستانی و ابتدایی نسبت به کودکان جوان یا بزرگسالان بسیار گسترده است. در این بچه ها، تعقیب و گریز فقط با چند موضوع محدود یا غیرمعمول سروکار دارد، و چه این مسائل معمولاً به آنها داده نشود، رفتارهای مشکل ساز ایجاد می کنند. نوزاد مبتلا به اوتیسم نسبت به تنظیمات جو خود حساس است و به آن واکنش نشان می دهد.

مشکلات خواب در کودکان مبتلا به اوتیسم

کودکان مبتلا به اوتیسم، مانند کودکان مختلف، ممکن است در خواب و خوابیدن مشکل داشته باشند. همچنین، کودکان مبتلا به اوتیسم مشکلات خواب دارند که در کودکان مختلف دیده نمی شود. این مسائل شامل موارد زیر است:

• الگوهای نامنظم خواب و بیداری. به عنوان مثال، دیر به تشک رفتن یا خیلی زود بیدار شدن در صبح
• میزان خواب بسیار کمتر از نیاز سنی یا بیدار بودن بیش از یک ساعت در طول شب است.
• بیدار شدن و لذت بردن یا ایجاد سر و صدا در طول شب برای یک ساعت یا بیشتر
• خواب آلودگی شدید در طول روز

در برخی شرایط، مشکلات خواب در کودکان مبتلا به اوتیسم برای مدت طولانی باقی می ماند و در برخی دیگر، مشکلات خواب افزایش می یابد زیرا کودک بزرگتر می شود.

چرا کودکان مبتلا به اوتیسم در خوابیدن مشکل دارند؟

مسائل ارتباطی بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم در صحبت کردن با دیگران مشکل دارند. کودک همچنین ممکن است برای یک چیز بیدار باشد، اما نتواند نیازهای خود را مشخص کند. با این حال، به دلیل مسائل ارتباطی، این بچه ها حتی متوجه نمی شوند که زمان تشک رفتن فرا رسیده است.

کنجکاوی در روال روزانه. کودکان مبتلا به اوتیسم به شدت به برنامه روزانه خود وابسته هستند. اگر نمونه خواب شما تغییر نکند و یکسان بماند، مشکلات خواب کودک اوتیستیک شما نیز می تواند حل شود. این بچه ها می توانند رفتاری مانند به خواب رفتن در یک مکان مطمئن داشته باشند. به احتمال زیاد قطع این رفتار برای آنها دردسرساز خواهد بود.

اشیاء مورد علاقه این بچه ها همچنین می توانند به خوابیدن در تشک، لباس و وسایل مطمئن عادت کنند. به طور معمول کمبود این واحدها می تواند باعث مشکلات خواب شود.

علل مختلف، معادل اضطراب، بیش فعالی، مسائل پزشکی و داروها نیز می تواند بر روی نوزاد مبتلا به اوتیسم تأثیر بگذارد.

کار درمانی در درمان اوتیسم

 

در تجزیه و تحلیل و درمان افراد مبتلا به اوتیسم، کاردرمانگران وظایف روزانه، وظایف روزانه با ابزار، عادات سازگار، آرامش و خواب، اشتغال و مشارکت اجتماعی را تجویز می کنند. برای رسیدگی به این نکات، کاردرمانگران به دنبال افزایش کارایی یک فرد اوتیستیک با توانایی های حرکتی درشت، توانایی های حرکتی ضعیف، توانایی های حرکتی و یکپارچگی قابل مشاهده، تصور مرئی، پردازش حسی و تنظیم عادات هستند. همچنین، روش ارزیابی و درمان افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم شامل زمینه (شرایط شخصی فرد مبتلا و اطرافیان او) و جو (موقعیت‌های بیرونی بدنی و اجتماعی) و خواسته‌های ورزشی (وسایل، خانه، اقدامات و توانایی‌های هدفمند مورد نیاز است. ) و در نهایت عناصر خصوصی.

 

یک کاردرمانگر چه تمریناتی را برای یک فرد مبتلا به اوتیسم انجام می دهد؟

استراتژی‌های مداخله‌ای خاص که توسط کاردرمانگران برای مقابله با افراد مبتلا به اوتیسم استفاده می‌شود عبارتند از:

• توانایی های هدفمند جدید را توسعه دهید
• اصلاح ورزش می خواهد
• یک سبک زندگی سالم ایجاد کنید
• کارایی فعلی را حفظ کنید
• از مسائل آینده دوری کنید

یکی از بسیاری از ویژگی های افراد مبتلا به اوتیسم، نیاز شدید آنها به فعالیت های خود است. گرچه این تمایل به جمع آوری توانایی های جدید می تواند ناسازگار تلقی شود، اما کاردرمان اوتیسم می تواند از این ویژگی برای تأثیرگذاری بر غرور فرد مبتلا به اوتیسم استفاده کند و او را تشویق کند تا در اقدامات درمانی شغلی از طریق دوره مداخله ای که اساساً بر اساس پیگیری های فرد است، شرکت کند. از فرد اوتیستیک او انجام می دهد.

یک کاردرمانگر روش های کاملاً متفاوتی را برای انجام درمان شغلی اوتیسم در محل اقامت ترکیب می کند. این به فرد مبتلا به اوتیسم کمک می کند تا به محیط خود پاسخ بیشتری بدهد. این روش ها شامل موارد زیر است:

• اقدامات بدنی، معادل رفع پازل یا چرخاندن مهره ها، برای کمک به تقویت هماهنگی و هوشیاری بدنی.
• اقداماتی را برای کمک به همکاری و گفتگو انجام دهید
• اقدامات رشدی معادل برس زدن یا شانه کردن موها
• تغییر روش های سازگاری

پرسش و پاسخ در مورد بیماری اتیسم