بهترین سن گرفتن پستانک از کودک و راهکارهای ان

 

 

 پستانک می تواند در نوزاد تازه متولد شده و شیرخوار مفید باشد، اما اضطراب وقتی رخ می دهد که زمان آن رسیده باشد که فرزندتان را از پستانک بگیرید، پستانک به طور یکسان برای نوزادان، کودکان نوپا و والدین مفید است، اما در برخی مواقع باید با آنها خداحافظی کنیم.

در حالی که دلایل پزشکی برای  کنار گذاشتن تدریجی پستانک  تا یک سن خاص وجود دارد، این پستانک اغلب وسایل راحتی مهم برای کودکان است .ولی مرحله گرفتن از پستونک ممکن است به زمان سختی تبدیل شود. احتمالاً شما وکودک گریه میکنید و این اشکالی ندارد.

چه زمانی باید کودکم را از پستانک جدا کنم؟

به گفته دندانپزشکان، گفتار درمانگران و متخصصان اطفال، کودک شما باید تا 3 سالگی از پستانک جدا شود. در واقع، ما دوست داریم فرزند شما در صورت امکان زودتر از شیر گرفته شود. قابل درک است که والدین ممکن است گیج یا نگران باشند، به خصوص اگر فرزندشان  واقعاً  پستانک خود را دوست داشته باشد. 

از منظر رشد، پستانک یک مکانیسم تسکین دهنده عالی در نوزادان و نوزادان است. برای برخی از نوزادان، به دلیل مکانیسم تسکین دهنده پستانک، می تواند به این معنا باشد که برای مدت طولانی تری می خوابند. (مکیدن برای نوزاد آرامش بخش است!) همچنین تصور می شود که پستانک به دلیل حرکت مکرر مکیدن خطر مرگ ناگهانی نوزاد را کاهش می دهد. 

پیشنهاد دکتر برای زمان مناسب از پستونک گرفتن

شکی نیست که پستانک‌ها راحت و مفید هستند—آن‌ها می‌توانند  به راحتی یک نوزاد  یا کودک نوپا را آرام کنند! اما زمانی وجود دارد که باید یک کودک را از شیر آنها جدا کنیم. هر زمان که در مطب والدینی را می بینم که تا ۲ سالگی فرزندشان را از پستانک جدا نکرده اند، به آنها اطمینان خاطر می دهم اما تشویقشان می کنم که روند از پستونک گرفتن را شروع کنند. هدف این است که کودک خود را تا 3 سالگی از پستانک خارج کنید. شروع از 2 به این معنی است که آنها می توانند به سرعت یا به آرامی هر طور که می خواهند برای رسیدن به این هدف تلاش کنند.

من متوجه می شوم که گاهی  والدین  به خاطر انتخاب های والدینی خود – از جمله استفاده از پستانک – احساس شرم می کنند. در سن 2 سالگی، از آنها می‌پرسم که فرزندشان چند وقت یکبار از پستانک استفاده می‌کند و در مورد اینکه آیا آنها برای از شیر گرفتن برنامه آماده هستند یا خیر، صحبت می‌کنم. اگر مقاوم هستند، فواید از پستونک گرفتن را توضیح می‌دهم و به آنها یادآوری می‌کنم که فرزندشان می‌تواند بدون پستونک هم آرامش داشته باشد! سپس، گفتار فرزندشان را ارزیابی می‌کنم، تأیید می‌کنم که به دندانپزشک مراجعه کرده‌اند و با والدین برای تصمیم‌گیری درباره برنامه‌ای برای از پستونک گرفتن کار می‌کنم.

هدف من این است که خانواده برای از پستونک گرفتن عجله نکنند و نیازهای رشدی کودک را متعادل کنم. این برای همه بچه ها یا خانواده ها جواب نمی دهد! اما مهم است که برنامه‌ای داشته باشید تا همه بدانند زمانی که واقعاً زمان از پستونک گرفتن فرا رسیده است، چگونه اقدام کنند.

به طور کلی، من شخصاً به بیماران خود توصیه می کنم که این برنامه را با فرزند خود برای استفاده از پستانک دنبال کنند. در نظر داشته باشید که پستانک را در  ماه اول زندگی کودکتان به او بدهید. همه نوزادان برای خوابیدن به آن نیاز ندارند، بنابراین این ابزاری است که باید برای آرام کردن کودک خود داشته باشید. هدف دادن پستانک تا یک ماهگی است. پس از این مرحله دادن پستانک به طور فزاینده ای دشوار می شود زیرا کودک شما به آن عادت ندارد. به یاد داشته باشید: امتحان کردن پستانک عالی است، اما همه نوزادان به آن نیاز ندارند! آن را امتحان کنید، و این کار را تکرار کنید، اما اگر کودک شما آن را نپذیرفت، اشکالی ندارد.

با این حال، زمانی که استفاده از پستانک از 2 تا 3 سالگی بیشتر شود، می تواند بر شکل  دهان، دندان ها و کام کودک شما تأثیر بگذارد . به نوبه خود، این می تواند بر رشد گفتار و بیان آنها با افزایش سن تأثیر بگذارد. 3  استفاده از پستانک همچنین می تواند خطر عفونت گوش داخلی را افزایش دهد. حرکت مداوم مکیدن می تواند منجر به کلونیزه شدن گوش داخلی با باکتری شود. 4  بعلاوه، اتکای بیش از حد به پستانک برای تسکین دادن ممکن است فرصت‌هایی را برای آموزش سایر مهارت‌های مقابله‌ای از بین ببرد. این می تواند خواندن آهنگی باشد که آنها دوست دارند، قدم زدن در بیرون با یکی از عزیزانشان، انجام تمرینات تنفس عمیق یا خندیدن.

اگر کودک شما به سمت پستانک می رود، عالی است! با این حال، سعی کنید استفاده آنها از آن را محدود کنید. این کار باعث می شود کودک شما در سنین کودکی راحت تر از شیر گرفته شود. کودکی که قبل از 1 سالگی دائماً از پستانک استفاده می کند، در سنین کودکی به سختی از شیر گرفتن آن استفاده می کند.

کودکی که قبل از 1 سالگی دائماً از پستانک استفاده می کند، در سنین کودکی به سختی می توان ان را از پستانک گرفت.تا 6 ماهگی، باید بتوانید مدت زمانی را که کودکتان با پستانک می گذراند کاهش دهید. استفاده از پستانک را به چرت زدن، زمان خواب، بیماری، مسافرت و/یا موارد اضطراری محدود کنید. (موقعیت‌های اضطراری موقعیت‌هایی هستند که شما واقعاً تمام تکنیک‌های آرام‌بخش دیگر را استفاده کرده‌اید و فرزندتان هنوز باید آرام شود.)

در این سن، کودک شما احتمالاً  شروع به غر زدن و نارحتی می کند. دور نگه داشتن دهان آنها از پستانک به این پیشرفت کمک می کند – این فرصت را به آنها می دهد تا با شما “صحبت کنند”!  در این سن به از گرفتن پستانک فکر کنید، زیرا هر چه بیشتر به کودک اجازه استفاده از آن را بدهیم، برداشتن آن سخت‌تر می‌شود.

در 18 ماهگی، می توانید برای گرفتن کامل پستانک کار کنید. حتی می توانید این فرآیند را زودتر شروع کنید. در سال های نوپا،  رشد زبان  در حال شکوفا شدن است. پستانک ها می توانند روی تراز دندان ها تأثیر بگذارند، بنابراین مهم است که بعد از 18 ماه شروع شود. هدف ایده آل این است که پستانک را حداکثر تا 3 سالگی از پستانک بگیرید.

برخی از والدین می پرسند که آیا اگر فرزند بالای 3 سال آنها همچنان پستانک داشته باشد، مضر است یا خیر. مضر نیست! کودک نوپا شما فقط باید راهبردهای مختلف تسکین دهنده (و امیدواریم که راهبردهایی که روی دندان یا گفتار او تأثیر نمی گذارد) توسعه دهد. می توانید سایر  مهارت های مقابله ای مانند تمرینات تنفسی را به آنها بیاموزید. به عنوان مثال، هنگامی که آنها ناامید هستند، از آنها بخواهید دست خود را روی شکم خود بگذارند. به آنها آموزش دهید که در حین تنفس عمیق احساس کنند که شکمشان بالا و پایین می رود. این را زمانی تمرین کنید که کودکتان آرام است. سپس، هنگامی که دوباره ناامید شدند، تمرین تنفس خود را به آنها یادآوری کنید و آن را برای آنها نیز الگو قرار دهید.

شما همچنین می توانید از یک گوشه آرام استفاده کنید. این یک منطقه دلپذیر در اتاق نشیمن یا اتاق خواب آنها است که در صورت داشتن احساسات بد می توانند به آنجا بنشینند و دوباره جمع شوند. گاهی اوقات وقتی ناامید هستیم به فضایی نیاز داریم. گوشه آرام به آنها فضای امنی برای رفع فشار می دهد. این ابزارها می توانند جایگزین حس آرامش بخشی شوند که از پستانک دریافت کرده اند.

هنگامی که می شنوید “از پستانک گرفتن ” می تواند باعث اضطراب شما شود. ممکن است نگران باشید که اگر از پستانک گرفتن خودداری کنید، کودک شما دچار تاخیر در گفتار یا مشکلات دندانی خواهد شد. نه همه کودکان به دلیل داشتن پستانک در تکلم مشکلی ندارند.

این واقعاً به تعداد دفعات استفاده از پستانک و  قدرت مکیدن کودک و همچنین استفاده از آن در زمان بازی بستگی دارد. اگر در سنین کودکی دائماً پستانک در دهان داشته باشند، ممکن است نتوانند  مهارت های زبانی خود را بیان کرده و تمرین کنند. اگر استفاده از پستانک بسیار محدود باشد، ممکن است اینطور نباشد. اگر فرزند شما 3 ساله است و مشکلی در گفتار و دندان ندارد، ممکن است بتوانید به استفاده از پستانک ادامه دهید. با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید و وضعیت را از نزدیک زیر نظر داشته باشید.

نکاتی برای گرفتن پستانک

اگر به دنبال استراتژی های برای ترک پستانک هستید، به طور کلی، این روش‌ها با یکپارچگی کار می‌کنند – بنابراین از ادامه دادن آن نترسید.

اول، شما همیشه می توانید بوقلمون سرد پستانکی را ترک کنید. این روش می تواند برای کودکی که خلق و خوی راحت تری دارد کارساز باشد. همچنین اگر پدر و مادری هستید که می‌توانید چند روز سر و صدا را تحمل کنید و راهنمایی قوی کنید، می‌تواند کارساز باشد.

با روش بوقلمون سرد پستانک را دور بیندازید و زمانی که فرزندتان آن را خواست بگویید از بین رفته است. کودک شما ممکن است با برداشتن پستانک خود ناراحت شود. به آنها اطمینان شفاهی بدهید و آنها را به فعالیت های دیگر یا دوست داشتنی، مانند یک حیوان عروسکی یا پتو هدایت کنید، که می تواند وسیله آرامش بخش آنها باشد.

اگر برای رفتن به بوقلمون سرد آماده نیستید، می‌توانید آهسته‌تر حرکت کنید، در زمان‌های خاصی پستانک را بردارید یا فقط در مواقع اضطراری آن را وارد کنید. درگیر کردن فرزندتان در فرآیند حذف می تواند مفید باشد. مثلاً اگر فقط شب ها از پستانک استفاده می کنند، می توانید از آنها بخواهید که هر روز صبح آن را به شما تحویل دهند. این می تواند به آنها آموزش دهد که به خاطر بسپارند که دیگر به آن نیاز ندارند. حتی ممکن است خودشان شروع به تحویل آن به شما کنند!

همچنین می توانید پستانک را به صورت فیزیکی و قابل مشاهده بردارید. با انداختن آن در سطل زباله یک مراسم کوچک درست کنید. اجازه دهید کودک نوپایتان آن را در خودش رها کند و بگویید «خداحافظ». اجازه دهید آنها را ببینند که شما با آن خداحافظی می کنید. این می تواند به کودک شما مقداری کنترل بدهد و به او احساس کند که ایده او بوده است. اگر می خواهند آن را برگردانند، به آنها بگویید که بدون پستانک عملکرد شگفت انگیزی دارند و نیازی به آن ندارند.نکته کلیدی برای ترک پستانک، ثبات در برنامه شماست و درک این نکته که ممکن است مقداری اشک وجود داشته باشد و این اشک کوتاه مدت خواهد بود.

 

تجربه یک مامان

پسرم رایان در دوران نوزادی عاشق پستانک خود بود. قبل از 6 ماهگی، ما از آن برای خواب و در طول دوره های شلوغ استفاده می کردیم. برای او بسیار آرام بخش بود. اگر روی حصیر روی زمین بازی می‌کردیم، پستانک را بیرون می‌آوریم تا او غر بزند و غر بزند، و ما بتوانیم غر بزنیم. این برای ما برای تشویق پایه های توسعه زبان مهم بود.

در 6 ماهگی، آن را برای زمان خواب و در مواقع اضطراری مانند بیماری یا مسافرت هوایی از پستانک گرفتیم. من فکر می‌کنم این موضوع کلیدی بود که به او اجازه داد تا به راحتی آن را در سال‌های نوپا کنار بگذارد.

در طول روز، اگر زمانی که به طور معمول پستانک را در دهانش قرار می‌دادیم، سر و صدا می‌کرد، در عوض او را به اسباب‌بازی‌ها یا فعالیت‌های دیگر هدایت می‌کردیم یا او را برای  قدم زدن به بیرون می‌بردیم . این تغییر مسیر برای حدود پنج روز حیاتی بود تا اینکه او دیگر آن را از دست نداد. ما همچنان پستانک را در اطراف نگه می داشتیم تا اگر او مریض شد و برای راحتی بیشتر به آن نیاز داشتیم، اما به طور کلی می توانستیم بدون آن کار کنیم.

برای ادامه پیشرفت، تصمیم گرفتیم او را بدون پستانک آموزش دهیم. ما او را در  زمان خواب در گهواره با پستانک کنارش گذاشتیم. انجام این کار به رایان این توانایی را داد تا تصمیم بگیرد که آیا به دنبال پاسی خود است یا نه. این معجزه کرد زیرا او کنترل را در دست داشت.

حتی از 6 ماهگی گاهی می خواست و گاهی نمی خواست. (بله، بچه‌های 6 ماهه می‌توانند این تصمیم را بگیرند!) صبح‌هایی بود که با آن در دهانش بیدار می‌شد و صبح‌هایی که بیدار نمی‌شد. به همین منوال پیش رفتیم تا اینکه کاملاً شروع به از پستانک گرفتن او کردیم.

در 14 ماهگی  به دندانپزشکی مراجعه  کردیم و متوجه شدند که برخی از دندان های او در حال کج شدن است. آنها همچنین متوجه شدند که او مکیدن بسیار قوی دارد و متوجه شدند که از پستانک است. باید زودتر او را از پستانک بگیریم در حالی که برنامه اولیه ما این بود که بعد از 2 سالگی از پستانک بگیریم، می دانستیم که باید خود را وفق دهیم. 

ما شروع کردیم به ترک پستانک او در طول روز، حتی در مواقع اضطراری و بیماری، اما در شب نه. این به معنای تغییر جهت زیادی بود، همانطور که در دوران کودکی انجام داده بودیم، و همچنین مقداری اشک. با این حال، این بدان معنا بود که او فرصت زیادی برای بیان کلامی و درک کامل داشت. می گفتیم رایان، می بینیم که از این که پستانک خودت را نداری ناراحتی، اما می دانیم که آنقدر شجاع و قوی هستی که آن را نداری یا به آن نیاز داری!

در حدود 16 ماهگی، ما شروع به جدا کردن او از پستانک کردیم. در هفته منتهی به از پستانک گرفتن هر روز صبح از او پستانک می خواستم. وقتی بیدار می شد آن را به من می داد. بعد از پنج روز، وقتی از خواب بیدار می شد، بدون اینکه من بخواهم، شروع به دادن پستانک به من می کرد، به این معنی که می دانست دیگر به آن نیازی ندارد.

در 17 ماهگی او را کاملا از پستانکگرفتیم. او نشان داد که قادر است آن را صبح به ما بدهد یا بدون آن که در دهانش باشد از خواب بیدار شود. یک روز قبل از اینکه پستانک را کلا حذف کنیم، موقع خواب به او گفتم که فردا پستانک را به او نمی دهیم. بدون پستانک خوابش بردم. دو دقیقه گریه کرد و بعد خوابید. دیگه نخواست!

در مجموع، او قبل از 18 ماهگی از پستانک خود جدا شده بود. با توجه به اینکه قبل از 2 سالگی او را از شیر گرفتیم و روش های ما منجر به کمترین اشک شد، من بسیار شگفت زده شدم. گاهی اوقات، به این آسانی نخواهد بود. تمام تلاش خود را برای محدود کردن استفاده از پستانک قبل از 1 سالگی انجام دهید و از تکنیک هایی استفاده کنید که به کودک شما اجازه می دهد کنترل استفاده از پستانک خود را داشته باشد. این می تواند کمک کند که این فرآیند تا حد امکان بدون پارگی باشد.

حرف اخر

بهترین توصیه ای که به والدین در مورد ازپستانک گرفتن پستانک دارم این است که به خاطر داشته باشند که برای برخی از بچه ها، این انتقال می تواند سخت تر باشد. هدف ما این است که استفاده از پستانک را تا حد امکان قبل از 1 سالگی به حداقل برسانیم . کودکان باید حداکثر تا 3 سالگی از شیر گرفته شوند، بنابراین شروع زودتر و محدود کردن استفاده از پستانک در دوران نوزادی می تواند انتقال را بسیار راحت تر کند.

همیشه یک روش از شیر گرفتن را انتخاب کنید که برای سبک فرزندپروری شما و خلق و خوی فرزندتان مناسب باشد. اگر فرزند شما از این انتقال ناراحت است، اطمینان کلامی تا حد زیادی انجام می شود. جملاتی از این قبیل بگویید: «می‌بینم که از دستان خود ناراحتی، اما تو خیلی شجاعی و می‌دانم که می‌توانی این کار را انجام دهی!» و سپس آنها را به فعالیت دیگری هدایت کنید. آنها  مرحله ترک  پستانک  را پشت سر خواهند گذاشت و شما هم همینطور!