خاصیت هر جزء گیاهی برای درمان بیماری های مختلف

کد خبر: 221558

تاریخ انتشار: یکشنبه 9 مرداد 1401-12: 07

به گزارش بهداشت نیوز، ترکیبات دارویی مهم گیاهان، گروه بسیار متنوعی از ترکیبات شیمیایی از نظر حلالیت و پایداری هستند و تنوع بیشتری در آنها مشاهده می شود. این ترکیبات به شرح زیر طبقه بندی می شوند.

چربی: اصطلاح لیپید به روغن ها، چربی ها و موم های ثابت اشاره دارد. این ترکیبات استرهای اسیدهای چرب با زنجیره بلند، الکل ها و مشتقات مربوط به آنها هستند. در گیاهان، لیپیدها همراه با ذخیره مواد مغذی مانند پروتئین وجود دارند. برای بیماری های پوستی تجویز می شود.

فنل ها: فنل ها ترکیباتی هستند که در آنها یک یا چند هیدروکسیلات مستقیماً به هسته حلقه متصل می شوند. آنها در بسیاری از گیاهان یافت می شوند و معمولاً در ترکیب با پلی ساکاریدها مانند گلیکوزیدها یافت می شوند. فنل ها در آب محلول هستند و در طبیعت به عنوان اسیدهای ملایم شناخته می شوند. اسیدهای فنولیک همچنین در گیاهانی مانند اسید کافئیک، اسید فرولیک و اسید کوماریک یافت می شوند.

تانن ها: تانن ها ترکیبات پیچیده ای هستند که معمولا با پلی فنل ها مخلوط می شوند. این گروه بزرگ از ترکیبات پیچیده به طور گسترده در پادشاهی گیاهان یافت می شود. معمولاً در قسمت خاصی از گیاه مانند: میوه، پوست، برگ، ساقه، ریشه و غیره ظاهر می شوند. به طور کلی تانن ها در آب حل می شوند، خاصیت قابض دارند و اغلب طعم تلخی دارند.

پروتئین ها: پروتئین ها ترکیبات نیتروژنی هستند که توسط موجودات زنده تولید شده و در بدن آنها یافت می شود. این ترکیبات در هر دو قلمرو گیاهی و جانوری یافت می شوند. پروتئین‌های گیاهی به شکل کریستال‌های متبلور جدا می‌شوند و تمام محصولات غده‌ای، دانه‌های گیاهی، آنتی‌زهرها، موم‌ها و گلوبولین‌ها حاوی پروتئین‌هایی هستند که در ترکیب با سایر مواد بیوشیمیایی وجود دارند.

آلکالوئیدها: اصطلاح آلکالوئید را می توان به صورت گیاهی تعریف کرد، خاصیت قلیایی آلکالوئیدها معمولاً به دلیل وجود نیتروژن در گروه آمین است. آلکالوئیدها بیشتر در میوه ها، ساقه، پوست، ریشه، برگ و دانه ها یافت می شوند. به طور کلی در آب نامحلول و در اتر یا کلروفرم و سایر حلال های غیر قطبی محلول است.

هیدرات های کربن: ترکیبات کربن، هیدروژن و اکسیژن. این یک الکل آلدهید یا ستونی است که در آن نسبت اتم های هیدروژن به اکسیژن با آب یکسان است. کربوهیدرات ها در تهیه بسیاری از داروها استفاده می شوند.

گلیکوزیدها: گلیکوزیدها مواد غیر احیا کننده ای هستند که در نتیجه هیدرولیز معرف ها یا آنزیم ها یک یا چند قند کاهنده تولید می کنند. گلیکوزیدها خواص دارویی مهمی دارند. مانند اوبائین و دیجیتوکسین که محرک قلب هستند. روغن های فرار: روغن های فرار عمدتا معطر هستند و در قسمت های مختلف گیاه یافت می شوند. خواص درمانی روغن های فرار بسیار متنوع است، از جمله محرک موضعی، ضد نفخ، ادرارآور، ضد عفونی کننده خفیف، حساس کننده موضعی، و ضد کرم یا ضد انگلی. البته روغن های فرار را می توان به عنوان چاشنی یا طعم دهنده در ساخت شیرینی، نوشابه، داروسازی، آرایشی و بهداشتی و … استفاده کرد.

رزین ها و ترکیبات رزین: اصطلاح رزین به گروهی از مواد جامد یا نیمه جامد اطلاق می شود که دارای خواص شیمیایی بسیار پیچیده و ترکیبات شیمیایی متنوع هستند. در گیاهان، رزین ها در ساختارهای ترشحی مختلف یافت می شوند. مانند سلول های صمغی (زنجبیل)، غدد یا اتاق های اسکیزوفرنی، لیزوژن (کاج و مرت) و موهای غده ای (کنف).

منابع: بیگم فاکر، م. ، 1384، گونه های گیاهی گیاهان بهداشتی آرایشی، گروه انتشارات، دانشگاه گیلان.