کودک متفاوت مرجع رشد و خلاقیت کودکان
عامل بیماری از خانواده کورتیکو ویروس ها است. ویروس های آبله و آبله گاوی بخشی از یک خانواده هستند.
ویروس BV که برای اولین بار در سال 1932 کشف و مورد بررسی قرار گرفت، با نام های مختلفی از جمله ویروس هرپس B، ویروس هرپس میمون B، ویروس هرپس میمون و ویروس هرپس B شناخته می شود.
اولین مورد انسان آبله میمون در سال 1970 در جمهوری دموکراتیک کنگو گزارش شد.
مخزن طبیعی آبله میمون هنوز ناشناخته است. اگرچه جوندگان محتمل ترین منبع این ویروس در نظر گرفته می شوند.
با این حال، جوندگان آفریقایی و نخستیهای غیر انسانی (مانند میمونها) ممکن است حامل ویروس باشند و انسان را آلوده کنند.
از زمانی که ویروس B در سال 1932 شناسایی شد، تنها 50 نفر مبتلا شده اند و 21 نفر جان خود را از دست داده اند. بیشتر این افراد پس از گاز گرفتن یا گرفتن توسط میمون و یا قرار دادن بافت ها یا مایعات بدن میمون بر روی پوست مجروح یا زخمی به این بیماری مبتلا شدند. در سال 1997، یک محقق بر اثر عفونت ویروسی پس از اینکه بدن یک میمون آلوده مایعی را روی چشم او پاشید، درگذشت.
در سال 2003، اولین شیوع آبله میمون در خارج از آفریقا در ایالات متحده رخ داد که با تماس با سگ های خانگی آلوده همراه بود و 70 نفر را بیمار کرد.
آبله میمون همچنین در مسافرانی از نیجریه به اسرائیل در سپتامبر 2018، به بریتانیا در سپتامبر 2018، دسامبر 2019، می 2021، مه 2022 و سنگاپور در می 2019 گزارش شده است.
علائم و نشانه های بیماری
*تب
*سردرد شدید
*درد عضلانی
* کمر درد
– تورم غدد لنفاوی
* لرزیدن
احساس ضعف و بی حالی
* برچسب های پوستی
علائم آبله میمون در انسان شبیه به آبله میمون است، اما با شدت کمتر، آبله میمون با تب، سردرد شدید، دردهای عضلانی و خستگی شروع می شود.
تفاوت اصلی بین علائم آبله و آبله میمون در این است که آبله میمون باعث تورم غدد لنفاوی (غدد لنفاوی) می شود در حالی که آبله اینطور نیست.
دوره کمون (دوره از عفونت تا ظهور علائم) برای آبله میمون معمولا 7 تا 14 روز است، اما می تواند بین 5 تا 21 روز باشد.
دوره بیماری
در طی یک تا سه روز (گاهی بیشتر) از شروع تب، بیمار دچار بثوراتی می شود که اغلب از صورت شروع می شود و سپس به سایر قسمت های بدن سرایت می کند.
بثورات آبله میمون معمولاً ظرف یک تا سه روز پس از شروع تب شروع می شود.
صورت (95%)، کف دست ها و پاها (75%) تحت تاثیر قرار می گیرند. غشاهای مخاطی دهان (70%)، دستگاه تناسلی (30%)، ملتحمه (20%) و قرنیه چشم نیز تحت تأثیر قرار می گیرند.
با گذشت زمان، پوست زرد می شود و در موارد شدید، بثورات می تواند قسمت های زیادی از پوست را از بین ببرد.
با پیشرفت بیمار، ویروس به مغز و نخاع می رسد و باعث التهاب مغز و نخاع می شود که می تواند منجر به آسیب مغزی و مرگ شود.
طول مدت بیماری معمولا 2 تا 4 هفته است
در کلد غرب آفریقا (گروهی از موجودات که از یک اجداد مشترک تکامل یافته اند، طبق اصول انشعاب)، 1 درصد مرگ و میر گزارش شده است و در کلد کنگو (منشاء اصلی ویروس)، حدود 10 مرگ گزارش شده است. . مرگ و میر کودکان تا 25 درصد گزارش شده است. (سازمان بهداشت جهانی نرخ کلی مرگ و میر را بین 3 تا 6 درصد تخمین می زند.)
انتقال بیماری از فردی به فرد دیگر
تماس با ترشحات پوستی بیمار، و ویروس از راه های زیر وارد بدن می شود:
دستگاه تنفس، چشم، بینی و دهان
سرم
واکسن ایموانکس دارای مجوز برای پیشگیری از آبله میمون و آبله در ایالات متحده است
از آنجایی که ویروس آبله میمون ارتباط نزدیکی با ویروس ایجاد کننده آبله دارد، واکسن آبله می تواند افراد را از عفونت آبله میمون نیز محافظت کند.
اطلاعات به دست آمده از این کشور آفریقایی نشان می دهد که واکسن آبله حداقل 85 درصد در پیشگیری از آبله میمون موثر است.
واکسن ACAM 2000 که حاوی ویروس واکسینیا زنده است، مجوز استفاده در افراد بالای 18 سال را دارد و به نظر می رسد استفاده از آن اثر محافظتی خوبی دارد.
واکسن آبله در حال حاضر در دسترس عموم نیست، اما باید توجه داشت که واکسن های آبله تزریق شده در گذشته می تواند تا 85 درصد ایمنی را در برابر آبله میمون ایجاد کند، اما با گذشت زمان و گذشت زمان چه تغییراتی در این مورد ایجاد شده است. ظهور مجدد بیماری، بررسی و بررسی می شود.
منبع: دکتر
